Navršile su se 32 godine, od kako su u pokušaju da napuste ratom zahvaćeno Sarajevo, ubijeni Admira Ismić i Boško Brkić. Usljed tragične smrti izazvane snajperskim hicima u blizini mosta Vrbanja, u centru grada, Boško i Admira su planetarno postali poznati kao sarajevski Romeo i Julija.
Njih dvoje bili su različitih nacionalnosti – Admira je bila Bošnjakinja, a Boško Srbin, pa su iz Sarajeva namjeravali preći na teritoriju pod kontrolom Vojske Republike Srpske, a onda otići dalje iz ratom pogođene zemlje.
Kako je tvrdio američki reporter Kurt Schork, koji je i prvi objavio priču o tragičnom kraju Admire i Boška, postojao je dogovor nadležnih, s bošnjačke i srpske strane, da par pređe liniju razgraničenja.
„Boško i Admira hodali su najmanje 500 metara desnom obalom Miljacke, potpuno izloženi pogledima vojnika s obje strane. Nakon što su prešli liniju pod kontrolom bosanske strane i krenuli prema naselju Grbavica pod kontrolom Srba, neko ih je pogodio“, napisao je Schork.
Prvi je pogođen Boško koji je preminuo na licu mesta, a ranjena Admira do njega je dopuzala, te izdahnula zagrlivši ga.
Zagrljena tijela dvadesetpetogodišnjaka ležala su sedam dana na mostu Vrbanja, a osmog dana ih je izvukao Radni vod Vojske Republike Srpske, pa su sahranjeni na groblju u Lukavici.
Nakon završenog rata u Bosni i Hercegovini, po želji Admirinih roditelja, sa čime se saglasila i Boškova porodica, njihova tijela su prenešena i sahranjena na sarajevskom groblju Lav.
Mada ni do danas niko nije odgovarao za smrt Admire i Boška, niti je, zvanično, poznato ko ih je ubio, prema javno iznešenim tvrdnjama nekih od pripadnika Armije BiH, oni su bili žrtve snajperskih hitaca pripadnika specijalne jedinice “Ševe”.
O „sarajevskom Romeu i Juliji“ snimljeni su igrani i dokumentarni filmovi, napisana je opera, komponovana muzika, a nema štampanog medija koji drži do sopstvenog renomea koji o njima i njihovoj tragičnoj smrti nije objavio reportažu.
Takođe, sarajevska rock grupa „Zabranjeno pušenje“ je 2013. snimila pjesmu „Boško i Admira“.
S. R.
