Nakon podnešenih ostavki vodećih ljudi u Fudbalskom klubu Berane, pitam se: imam li šta novo da napišem o stanju u njemu? Ima li nešto što opštinskim i sada, već, bivšim čelnicima Kluba na vrijeme nijesam sugerisao da će se desiti, a da se nije ostvarilo? Nažalost, nema!
I dok u klubu trenutno nema: predsjednika i sekretara, članova Skupštine i UO, bez sportskog direktora, a trenutno su tu članovi stručnog štaba i potpuno novi takmičarski pogon, jer ko je god od fudbalera mogao da nađe bilo kakav angažman pobjegao je „glavom bez obzira“, funkcionisanjem kluba rukovode neki od ljudi koja slove kao mogući sponzori, a sa kojima još nije potpisan nikakav ugovor.
Nećemo se baviti razlozima podnošenja „kolektivne“ ostavke. Koja je uslovljena, kako su to u saopštenju naveli iz FK Berane, ostvarenim „odličnim“ rezultatima i postignutom stabilizacijom Kluba!?
Kada se ostvaruju „odlični“ rezultati, ostavke se ne podnose. Ne, bar, na 15- tak dana prije početka narednog Prvenstva! Prihvataju još manje! Osim toga, svi u gradu znaju da to nijesu razlozi, već, baš suprotno od „odličnog“. Zbog finansijske iscrpljenosti Kluba i Opštine. Blokiranog žiro računa. Malog broja kvalitetnih pojačanja, koja to, što je još teže, u suštini i ne predstavljaju kvalitet koji će donositi prevagu na utakmicama. Velikih obećanja Opštine i malih mogućnosti za ostvarenje obećanog...
Tako su u prethodnih desetak godina, na beranskom stadionu svoju sportsku karijeru započinjali su “talenti” iz Japana ili Južne Koreje. Čak i brazilski “fudbalski umjetnici”. Sada se pominju Švajcarci. I za svo to vrijeme, niko se javno ne pita: koliko vrijede ti fudbalski virtuozi kada iz Brzila, Japana ili Švajcarske, da domaća „pojačanja“ i ne pominjemo, dolaze da igraju u Drugoj ligi Crne Gore! Uz takve internacionalne i domaće vedete- najčešće fudbalskog škarta drugoligaških klubova, nema napratka!
Ipak, o razlozima ostavki čelnih ljudi FK Berane ovoga puta nećemo govoriti. Formalnošću koju su napravili, oni su sve kazali i o razlozima i o stanju u klubu. Pored toga, za razliku od osnivača i jedinih vlasnika kluba- Opštine Berane, koja bježi od razlog za stanje u koje je dovela klub, ljudima koji su donedavno, makar i formlno, vodili ga, mora se odati priznanje da su imali sportskog morala da podnesu ostavke na funkcije i na taj način ukažu svima u gradu, a ne da to radi samo Espona, da ovaj sportski kolektiv već duže od decenije ne može da izađe iz krize. Rezultata i funkcionisanja!
Potrošena ogromna sredstva građana Berana, prazna klupska kasa, usljed sudskih presuda o dugovanjima fudbalerima i trenerima blokiran žiro račun, a stiže još tužbi, samo su najveći, najvidljiviji i urgentni problemi koji traže hitno rješenje. Za neupućene, samo su dva pitanja: ko treba da to obavi i kako je FK Berane došao u ovu situaciju? Za one koji malo bolje poznaju situaciju, sve je jasno.
Odgovor je lak na oba pitanja i svi su ga znali odavno, a samo jedan medij u Beranama ukazivao na to. Drugi, kako mediji, tako i građani, ćutali su na opštinsko forsiranje neuspješnog političkog projekta, što je godinama rađeno sa klubom. I ceh za naplatu je stigao. Potpuno očekivano!
No, ne treba zaboraviti: politika i fudbal u Beranama su kao spremanje specijaliteta pod imenom „meso na seljčki način“. Sve i svašta se u njih trpa, a mase ih vole. Spajanjem ta dva fenomena- politike i sporta, koji, valjda su se sada svi uvjerili, pružaju neograničene mogućnosti za manipulacije i razna druga nevaljalstva, u Beranama neizostavno nastaje sportski monstrum kakav je, trenutno, Fudbalski klub Berane. Veliki imenom, mali potencijalom!
Ovo hibridno čudovište, sastavljeno od romantičnog kulta bivših lokalnih heroja- nekadašnjih mladića sa ulice koji su „ginuli“ za klub, ali i slike dorađene kompjuterskom grafikom, dovelo je u pitanje suštinu Gradskog stadiona kao centralnog beranskog hrama sporta. U tom, u našem slučaju, taj sportski oltar se preselio sa zelenog tepiha u opštinske kancelarije. Tamo se, u tim kancelarijama, kompjuterskim igrama i simulacijama, od bivših lokalnih sportskih ikona, od navijača, od mase, od ispunjenih tribina, od skandiranja i pjesama podrške, od stadiona kao principa urušene piramide, oblikuje nova filozofija sporta koja podrazumijeva: svake godine angažovanje novog trenera, dovođenje po desetak novih fudbalera, ponavljanje već demode priče o „stabilizaciji kluba“ i, po nepisanom pravilu koje je postalo zakon, obavezno izgovaranje zahvalnosti aktuelnoj lokalnoj upravi na podršci! I tako već duže od decenije.
Taj sportski model sa sobom nosi i odsustvo određenog moralnog kodeksa. I odsustvo pravila ponašanja i sistema vrijednosti koji nema neke posebne sličnosti sa sportom. A, kada u sport uvedete podsvijest, iracionalnost i odsustvo etike, pa ih ukrstite sa prezirom prema moralnim normama, makar one bile tako nisko spuštene da i najobičnija ostavka predstavlja herojstvo, te podstaknete ljudsku sklonost ka pohlepi i razaranju, po pravilu, razbijate i instituciju kakva je, za ovo mjesto, do prije desetak godina, predstavljao Fudbalski klub Berane. Ostaje samo pustoš. Na terenu, tribinama... Čak i u opštinskim kancelarijama, gdje Klub, protiv politike, igra u startu već izgubljenu utakmicu.
Kada je potpisnik ovih redova u jednom od prethodnih tekstova o stanju u FK Berane naveo da je u posljednjih desetak godina taj sportski kolektiv zahvatio fudbalski kancer, koji su odavno svi vidjeli, o kojem su rijetki govorili, a samo jedan medij pisao, neki su mu zamjerali da je, možda, bio preoštar. Baš suprotno! Danas se vidi, beranski fudbalski kancer je metastazirao. I zahvatio sve strukture kluba i Opštine, pa se ne zna u kojem segmentu je kriza veća. U sportskom- takmičarskom ili lokalnom političkom- upravljačkom.
U tom slučaju, ni najvatreniji navijači više ne žale i ne boli ih to šta fudbalski klub trenutno predstavlja. Svjesni su svi da je u duelu sa osnivačem, poraz bio neminovan. I, mada ćute o tome, znaju da ako se nastavi sa istom praksom rukovođenja ni Klub, ni ovaj grad, više nemaju snage da budu bilo šta drugo.
A, paradoksalno ali istinito, čelnici Opštine i aktivisti svake političke partije zastupljene u lokalnoj upravi, znaju da srž vođenja fudbalskog kluba nije u ovakvoj cijeni kakva se plaća, već u povratku na sve ono što je predstavljalo njegovu dušu.
Ali, u ratu svođenja računa aktuelna lokalna uprava, izgleda, smatra da je zeleni tepih Gradskog stadiona samo pozorišna predstava tokom koje se vide samo lažne slike našminkane stvarnosti. Da je sakrivena sportska dezorjentisanost navijača i građana. I politička beskrupuloznost lokalne vlasti.
Da se ne vidi manipulacija sportom i obmanjivanje javnog mnjenja… Ni izdvajanje sve više novca građana, pa i drugih lokalnih resursa, za najnoviji neuspješan politički projekat!
Saša Radunović
