Rezultatski neuspješnu, čak i katastrofalnu sezonu u FK Berane, Opština, kao osnivač i jedini finansijer kluba, pokušaće da zamaskira angažovanjem novog trenera. Ništa novo. Tako je već godinama, rekli bi cinici, a koji duže prate dešavanja u tom beranskom sportskom kolektivu.

Dva dana nakon što je raskinuta saradnja sa Vukom Bogavcem- bivšim trenerom i fudbalerom koji je ponikao u beranskom fudbalskom klubu, Uprava je za šefa stručnog štaba angažovala Radosava Bulića. Koji je, takođe, fudbalsku karijeru započeo u Beranama, nastupao i za brojne druge klubove sa prostora Crne Gore i Srbije, među kojima je i Crvena zvezda. Kao trener, kalio se i skrenuo pažnju na sebe u komšijskim klubovima- Rudaru i Jezeru. Sve u svemu, Bulić je predstavljao idealan pik za zamagljivanje sumorne fudbalske stvarnosti.

“Velika mi je čast i zadovoljstvo što sam postao trener našeg kluba. Kao igrač sam se ostvario u Beranama, gdje sam i ponikao, prošao mlađe selekcije i nosio dres prvog tima, a sada mi se pruža prilika da napravim iskorak i u trenerskoj karijeri. Nadam se da ćemo, uz domaće igrače i nekoliko kvalitetnih pojačanja, opravdati ukazano povjerenje uprave i naših navijača. Zahvaljujem se predsjedniku kluba i svim ljudima koji su mi omogućili da budem trener Berana. Daću sve od sebe da zajedno ostvarimo dobre rezultate i nastavimo da gradimo uspješnu priču našeg kluba“, bila je prva izjava Bulića nakon potpisivanja ugovora o saradnji.

Onima koji poznaju stanje u FK Berane, nakon ove Bulićeve izjave ostaje da na vrijeme zatraže odgovor na pitanje: o kakvom to “nastavku gradnje uspješne priče našeg kluba” razmišlja novi šef stručnog štaba.

No, da se već na početku teksta razumijemo, da li osvojeno četvrto mjesto na tabeli Druge lige Crne Gore predstavlja neuspjeh, nećemo polemisati. Imajući u vidu očekivanja građana od prošlogodišnje sezone, atmosferu koja je do oktobra vladala na terenu i tribinama, uloženim sredstvima, a posebno zahtjevu Đola Lutovca- predsjednika Opštine Berane, koji je tokom zimskih priprema saopštio Upravi kluba, stručnom štabu i takmičarskom pogonu : “Cilj je baraž za ulazak u Prvu ligu”, onda je jasno da je klub imao neuspješnu sezonu, a ne neku uspješnu priču.

Rezultatski cilj, nažalost, nije ostvaren! I tu se završava mogućnost bilo kakvog polemisanja oko protekle beranske fudbalske sezone. Bila je neupsješna! I to ne samo rezultatski.

Kada se doda podatak, da su kompletna sredstva  budžetom predviđena za funkcionisanje kluba za 2026. potrošena već na polovini godine, što je na kraju sezone saopšteno fudbalerima i stručnom štabu, onda je jasno da je opštinska( čitaj klupska) kasa prazna. Uz to, počele su da stižu i prve tužbe protiv kluba za neizmirene obaveze i to, pazi sad, iz perioda za 2025. i 2026. godinu! Radi se samo o prvim tužbama, a stići će i ostale. Jasno je, onda, da i iz finansijskog ugla gledano prošla sezona bila je sve drugo, samo ne “uspješna priča kluba”.

Ipak, vrhunac prošlogodišnjih promašaja opštinara i Uprave predstavlja priča o stvaranju ekipe “od domaćih igrača”, a samo u zadnjih šest mjeseci Klub je napustilo 11 fudbalera prošle godine angažovanih iz drugih sredina. Njih pet je otišlo tokom zimske pauze, a još šest na kraju prvenstva. I taj spisak nije konačan, jer će i neki od fudbalera poniklih u Beranama napustiti matični klub, do sada su to uradila dvojica, pa je, valjda, svima jasno da se prošle sezone nije radilo ni na stvaranju ekipe na duže staze. Znači, ni oko toga nećemo i ne možemo polemisati, jer su činjenice neumoljive.

Ako je sve tako, a jeste, onda jedino oko čega možemo polemisati u ovom tekstu, jeste koliko i da li bilo šta drugačijeg i boljeg može donijeti Bulićev angažman u odnosu na viđeno ne u prethodnoj propaloj sezoni, ne ni u zadnjih 10 godina, već od 2014-te, kada je FK Berane posljednji put bio član Prve lige.

Od tada, fudbalske neznalice, sportski licemjeri koji su, kao partijski kadrovi, našli uhljebljenje u zgradi Opštine, od kojih je većina fudbalski stadion vidjela tek kao lokalni službenik ili činovnik Sekretarijata za sport, kada su, čak, počeli  da prosipaju “pamet” i “edukuju” građane o ljubavi prema klubu, dok lokalni funkcioneri, nakon svake okončane sezone, najavljuju i angažuju nove trenere i govore o  “radu sa mladima”, “oslanjanju na domaće fudbalere”, “stabilizaciji kluba”, “pokušaju da se izbori veći rang takmičenja”, te “da se klub vrti na stare staze slave”…

U pomenutom periodu od 12 godina, od Dragoslava Šćekića do Lutovca, iste su izjave, možda i želje, isti ciljevi! Na kraju, i promašaji! A svi oni su, opet, za sopstvenu nesposobnost i sportsko neznanje krivili, a koga drugog nego svoje prethodnike. Uz njih, eventualno, “nerad” nekih od trenera. Koje su, inače,  upravo oni angažovali, a kojima, ipak, nijesu mogli da manipulišu.

Za zadnjih petnaest godina, na čelu stručnog štaba FK Berane, 18 puta je imenovan prvi trener. Prosječno, manje od sezone trajali su ugovori 13 trenera: Lacmanović, Pejović (dva puta), Jovović, Božičić (dva puta), Stevović, Đukić (dva puta), Jelić, Ćulfić (dva puta), Radulović, Cimbaljević (dva puta), Aković, Bogavac i, “najnoviji”, da ne kažemo posljednji Bulić!

Zato, novom šefu stručnog štaba odmah da poželimo: Neka ti je Bog u pomoć, Bulka! A, da će ti trebati njegova ogromna pomoć, vidjećeš brzo. Jer, kao ni prethodnici, nijesi angažovan da popraviš rad i stvaraš ekipu koja će natjerati sve strukture da postanu ozbiljnije i uspješnije, a FK Berane ravnopravnim takmac prvoligaškog društva, što svojom istorijom, tradicijom, uslovima, godinama postojanja, zaslužuje.  

Tvoje ime, sportska biografija i ostvareni rezultati, prema zamisli onih koji duže od decenije uništavaju beranski fudbal, kao i svih onih koji takve podržavaju, treba da prikrije još jedan sportski neuspješan politički projekat lokalne vlasti. U tvom slučaju, aktuelne. Idealan si im za to! Kao neki od prethodnika, imao si dobru sposrtsku biografiju, a nijesi imao angažman!

Kao trenera, vratili su te u teškim trenucima za FK Berane. I za Opštinu! Vratili su te, jer znaju da ne možeš biti čudotvorac, a nijesi ni mesija. Računaju da nećeš donijeti titulu. Da vjerovatno nećeš riješiti ni jedan drugi problem u klubu, ali sama činjenica da se jedno od fudbalskih imena iz ovog grada koja imaju “neku karijeru”, a, pored ostalih, bio je igrač Zvezde, vraća tamo gdje pripada, djeluje kao vijest iz dobrih starih vremena.

Ne vraćaju oni Radosava Bulića samo na Gradski stadion. Sa tvojim angažmanom, kao dimnom zavjesom pokušavaju da pred “Stritbojsima” i svim građanima, vrate jedno vrijeme, pa vijest da si postao trener Berana nekima je djelovalo kao da su iz starog albuma izvađene fotografije na kojima se vide pune tribine fanova i dječaci koji pored aut linije dodaju loptu, a sanjaju da u jednom trenutku uđu na teren.

No, u tom periodu navijači su znali ko nosi kapitensku traku, ko je prvotimac i zašto baš on. Tada, u tom vremenu, se  treneri nijesu smjenjivali kao  na filmaskoj traci. Niti se mijenjalo pola tima svakog ljeta, a druga polovina u zimskom prelaznom roku. Porazi se nisu pravdali saopštenjima, a pobjede nisu bile predmet političkih analiza.

Publika tada nije negodovala čak ni zbog poraza, jer je bila pod utiskom da je “plavima” za pobjedu nedostajala samo sreća. Sve ostalo su imali i davali na utakmicama- disciplinu, borbenost, organizovanu igru, kolektivan duh svih struktura u klubu… Danas, ništa od toga nemaju. A, svega pomenutog nema, prije svega, kod članova onih koji upravljaju ovim klubom. I gradom!

S. Radunović